te-veel-technologieIn een blogpost van afgelopen maart met als titel The Overselling of Ed Tech nam auteur en geleerde (onder meer in de domeinen onderwijs en opvoeding) Alfie Kohn een gematigd standpunt in ten opzichte van onderwijstechnologie:

Basically, my response to ed tech is “It depends.” And one key consideration on which it depends is the reason given for supporting it.

Er worden wel vaker artikels gepubliceerd met de boodschap dat wat je doet met technologie in de klas en hoe je het doet veel belangrijker is dan de technologie op zich, maar Kohn haalt toch een aantal verrassende argumenten aan om deze stelling te onderbouwen. Eerst countert hij een aantal klassieke beweegredenen voor het gebruik van ed tech:

  1. omdat het cool is (maar dat is eigenlijk een argument van de bedrijven die de technologie verkopen);
  2. omdat het de concurrentiepositie van de leerlingen in de wereldeconomie verstevigt (maar moet een visie op leren gebaseerd zijn op economische overwegingen, of op het feit dat leerlingen elders in de wereld als concurrenten gezien moeten worden?);
  3. om de efficiëntie van ons onderwijs te verhogen (maar de meeste onderwijstechnologie wordt enkel gebruikt om de klassieke manier van lesgeven efficiënter te maken).

Daarna wordt het derde punt uitvoerig geïllustreerd: iPads die gebruikt worden om een klassiek handboek op te lezen, leerlingen die antwoorden op vragen van leerkrachten online opzoeken… Allemaal voorbeelden die aantonen dat de kern van de visie op onderwijs niet is veranderd.

In het laatste deel van zijn artikel heeft Kohn het over geautomatiseerde toetsen, en waarom hij die helemaal niet goed vindt. Hij verduidelijkt vooral het onderscheid tussen gepersonaliseerd leren en persoonlijk leren. Het eerste betekent volgens hem meestal dat een computerprogramma de oefeningen afstemt op het niveau dat een bepaalde leerling behaalt, terwijl voor echt individugericht leren nog steeds een leerkracht van vlees en bloed nodig is:

The second involves working with each student to create projects of intellectual discovery that reflect his or her unique needs and interests, and it requires the presence of a caring teacher who knows each child well.

Kohn besluit: ed tech zou nuttig kunnen zijn, maar er is véél meer scepsis nodig dan we tot nu toe hebben getoond.

But even if ed tech were adopted as thoughtfully as its proponents claim, we’re still left with deep reasons to be concerned about the outmoded model of teaching that it helps to preserve — or at least fails to help us move beyond. To be committed to meaningful learning requires us to view testimonials for technology with a terabyte’s worth of skepticism.

(Foto: “Disconnected” door Sten Dueland (licentie: CC BY-SA 2.0))