Nu we zelf een future classroom hebben (Lab 21.0), zijn we uiteraard ook geïnteresseerd in hoe scholen dergelijke projecten elders aanpakken. Op de blog Cult of Pedagogy verscheen onlangs een artikel over Big Walnut, een middle school in Ohio die haar bibliotheek een make-over gaf en het aantal bezoekers met 1 000 procent zag stijgen.

Het eerste deel van het artikel gaat over de voorgeschiedenis van het project. De auteur, Jennifer Gonzalez (over wie we eerder al schreven), legt uit dat heel wat bibliotheken tegenwoordig makerspaces inrichten, maar dat deze school vooral wilde inzetten op een ruimte voor gepersonaliseerd leren.

De vernieuwde bibliotheek bevat de ‘klassieke’ uitrusting van een leerruimte die klaar is voor de toekomst: flexibel meubilair (dat samenwerkend leren stimuleert) en onderwijstechnologie (touchscreens, een projector, tv-schermen, een green screen room…). Opvallend – maar niet geheel onverwacht – vindt de directeur het eerste nog net iets belangrijker dan het tweede:

“There wouldn’t be one (piece of) technology that I wouldn’t give up out of the furniture,” she says. “The way the kids can move and go…working together in pairs or partners or large groups, or if the teacher does come down and use it and we rearrange the furniture—that’s where I see the creativity of how they’re collaborating.”

Er is echter nog meer: leerkrachten kunnen bepaalde leerlingen letterlijk uit de les sturen met een ‘voorschrift’ voor een gepersonaliseerde opdracht in de bib.

This arrangement has effectively made every classroom larger. (…) “If you want to personalize your learning, which is what we’re doing nowadays anyway, you can send three or four kids down to the learning center with this prescription that allows us really to work with them.”