Afbeelding: Derek Bruff
Leerkracht Jane Healey publiceerde een tijd geleden een tekst op TeachThought waarin ze de kritiek aankaart die ‘onzichtbare’ leerkrachten soms krijgen van leerlingen en ouders als ze methodes als flipping the classroom toepassen.
“Ze doet niets”, zeggen leerlingen soms. “Zij moet op ons babysitten terwijl wij al het werk doen.” Of:
“She walks around watching us, and she won’t even answer our questions. She just says, “Where do you think you might find that information? It’s stupid.”
Uiteraard doen leerkrachten die lesgeven op een minder klassieke manier wél iets. Ze staan niet vooraan, maar zijn ‘overal’ in het lokaal individuele leerlingen of groepjes op hun maat aan het coachen. En natuurlijk is er ook de voorbereiding. Leerlingen zijn tegenwoordig actiever dan ooit tijdens de lessen, maar het is de leerkracht die (het kader voor) al die activiteiten moet ontwerpen, en ze bij voorkeur ook nog allemaal evalueert. Om het met de woorden van Jane Healey te zeggen:
What they won’t see are the hours of prep work finding a “problem that matters” (…)
Healey eindigt haar artikel met een mooie metafoor:
As one of my favorite mentors said, “We build the sandbox, and they play in it.” I have to build the sandbox, orchestrate, and connect students with networks and resources, making hundreds of adjustments on the fly.
(Afbeelding: “14-12-17 CIIETec – Sams and Bergmann” door Derek Bruff (licentie: CC BY-NC 2.0))
Geef een reactie