Foto: Nikolay Georgiev
Faculty Focus, een website gewijd aan onderwijsstrategieën voor het hoger onderwijs, publiceerde in juni een artikel over doceren versus actief leren, en vooral over de vraag of de tegenstelling tussen de twee wel zo absoluut is als ze lijkt.
Active learning advocates have the evidence; those who lecture stand on tradition. Where is this debate headed? How accurately does it reflect what’s actually happening in classrooms? Is there a viable place in the middle?
Het artikel is eigenlijk het verslag van een debat op de Teaching Professor Conference. Dat debat werd ingeleid met wat cijfermateriaal over het onderwerp:
Conclusie: er wordt nog steeds veel meer gedoceerd dan dat er andere (activerende) werkvormen gebruikt worden.
Maar, zo leren ons de reacties in het vervolg van het artikel, het is verkeerd om dit als een zwart-witdiscussie te zien, en blijkbaar is het ook niet gemakkelijk de begrippen duidelijk te definiëren. Iemand die zegt dat hij elke les doceert, doceert niet noodzakelijk de hele tijd:
“My ‘lecture’ is actually a series of short lectures broken up by different activities I’ve designed to get students thinking, talking, and doing,” she said. “So yes, I’m lecturing. But that doesn’t mean I’m talking throughout the entire class.”
Tot een consensus kwamen de aanwezigen op het debat niet, maar als er toch een rode draad moet worden gezocht in hun reacties, dan is het misschien wel dat een gulden middenweg zoeken – en vooral je gebruik van bepaalde werkvormen afstemmen op wat een specifieke leerling in een specifieke les nodig heeft om bij te leren – het meest wenselijk is…
(Foto: “University lecture” door Nikolay Georgiev (licentie: CC BY 2.0))
Geef een reactie